Sta jij nog steeds achter wat je als veterinaire professional doet?

De afgelopen weken stond onze sector opnieuw volop in de belangstelling. Er werd gesproken over de kosten van diergeneeskundige zorg, over de spoedzorg, in de Tweede Kamer was de veterinaire wereld onderwerp van debat. Al die aandacht is niet altijd gemakkelijk. Toch viel mij één ding op: vrijwel iedereen was het over één punt eens. Veterinaire professionals zijn hardwerkende mensen. Mensen met een groot hart voor dieren én hun eigenaren.

En toch hoor ik de laatste tijd iets dat mij raakt. Studenten, paraveterinairen en dierenartsen die op een verjaardag of feestje liever niet vertellen dat ze in de veterinaire sector werken. Ik kan niet over iemands gevoel oordelen, maar ik ben benieuwd naar de reden. Uit angst voor een oordeel? Uit angst voor een discussie?

Dat vind ik jammer.

Daarom wil ik iedereen één vraag stellen: sta jij nog steeds achter wat je als veterinaire professional doet? Kun je die vraag met ‘ja’ beantwoorden, wees daar dan trots op. Want iedere dag opnieuw zet jij je kennis, ervaring en betrokkenheid in voor dieren en hun eigenaren. Dat verdient waardering.

En als het antwoord geen volmondige ‘ja’ is? Ga dan het gesprek aan. Met jezelf, met collega’s of met je leidinggevende. Want ook binnen onze sector mogen we elkaar helpen om het werk zo te organiseren dat we er weer met overtuiging achter kunnen staan.

We weten uit onderzoek dat het overgrote deel van de diereigenaren tevreden is over de zorg die zij ontvangen. Het geluid dat we op sociale media of in de media horen, is lang niet altijd het geluid van de meerderheid. Laten we ons hierdoor niet uit elkaar laten spelen.

We leven in een uitdagende tijd, maar we komen vanzelf in rustiger vaarwater. Juist nu is het belangrijk dat we blijven geloven in ons vak, in elkaar en in de reden waarom we ooit voor dit prachtige beroep hebben gekozen. Met ons hoofd én met ons hart.

Een paar weken geleden fietste ik mee met de Nationale Veterinaire Wielerronde. Het voelde als een warm bad. Jong en oud, dierenartsen, paraveterinairen, praktijkmedewerkers en studenten: even geen discussies, geen verdeeldheid, maar gewoon plezier met elkaar. Het voelde weer als wij.

Dat gevoel gun ik onze hele sector. Daarom mijn oproep: zoek elkaar op. Kom naar bijeenkomsten, activiteiten, ontmoet collega’s of fiets volgend jaar (snel of rustig) mee tijdens de 40e Nationale Veterinaire Wielerronde. Niet omdat wielrennen zo belangrijk is, maar omdat onderlinge verbinding dat wel is.

Want uiteindelijk is onze grootste kracht niet een praktijk, organisatie of functie.

Dat zijn wij. Laten we daar trots op zijn.